موازنه قدرت در غرب آسیا به سود تهران تغییر کرده است
به گزارش جهان آنلاین و به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، نشریه آتلانتیک در تحلیلی ژرف از تحولات اخیر غرب آسیا، از تغییر بنیادین در موازنه قوا خبر داده و تصریح کرده است که تهران با اتکا به درک دقیق از نقاط ضعف حریف و طراحی یک استراتژی بازدارنده هوشمندانه، توانسته قواعد بازی را در خلیج فارس و تنگه هرمز به نفع خود تغییر دهد. بر اساس این تحلیل، واشنگتن که پیشتر با تکیه بر دکترین «فشار حداکثری» و ابزارهای تحریمی به دنبال فروپاشی ساختار سیاسی و اقتصادی ایران بود، اکنون خود را در محاصرهای از تصمیمات متناقض و رفتارهای بیثبات میبیند و آتشبسهای اعلامی و تغییر لحن مکرر مقامات آمریکایی، چیزی جز واکنشهای شتابزده برای مهار بحرانهای خودساخته و آرامسازی بازارهای انرژی نیست.
جمهوری اسلامی ایران با برآورد دقیق از ناتوانی ساختاری ارتش آمریکا در ورود به یک جنگ فرسایشی جدید، شرایط درگیری را بهگونهای تعریف کرده که هزینههای هرگونه ماجراجویی برای کاخ سفید گزاف و غیرقابل تحمل باشد. پاسخهای متناسب و بازدارنده ایران در پهنه آبی منطقه، این واقعیت را به اثبات رسانده است که امنیت خلیج فارس تفکیکناپذیر است و بدون هماهنگی با تهران، هیچ قدرتی نمیتواند جریان آزاد انرژی را تضمین کند. این اقتدار ناشی از هماهنگی بینظیر میان دیپلماسی و میدان، پایداری داخلی و تابآوری اقتصادی در برابر شدیدترین تحریمهای تاریخ است؛ تحریمهایی که نهتنها نتوانست پشتوانه مردمی نظام را تضعیف کند، بلکه ایران را به سمت بازطراحی شبکه تجارت خارجی و تقویت صنایع دانشبنیان سوق داد و تهدیدها را به فرصتی برای خروج از اقتصاد تکمحصولی تبدیل کرد.
نشریه آتلانتیک بزرگترین خطای استراتژیک واشنگتن را تکیه بر فرضهای منسوخ و اطلاعات نادرست به جای تحلیلهای واقعبینانه نهادهای اطلاعاتی دانسته و تأکید کرده که شبیهسازیهای متعدد پنتاگون همواره هشدار میدادند که هرگونه اقدام تهاجمی علیه ایران میتواند به بسته شدن تنگه هرمز منجر شود؛ اما تکبر سیاسی مانع از پذیرش این واقعیت شد. بمبارانهای کور و حملات هوایی آمریکا، فاقد هرگونه ارزش راهبردی ماندگار بوده و تنها به هدررفت منابع مالی و مصرف ذخایر مهمات گرانقیمت انجامیده، بدون آنکه بتواند ذرهای از اراده تهران برای حفظ حقوق هستهای و سرزمینی خود عقب بزند.
در حوزه دیپلماتیک نیز محاسبات آمریکا دچار خطای فاحش شد و تلاش واشنگتن برای ایجاد اجماع جهانی علیه ایران، با معماری دیپلماسی هوشمندانه تهران و توسعه روابط استراتژیک با قدرتهای نوظهور شرق از جمله عضویت در پیمان شانگهای و بریکس، به شکست انجامید. این تزلزل ساختاری در تصمیمگیریهای کاخ سفید، اعتماد متحدان منطقهای آمریکا را نیز خدشهدار کرده و بسیاری از کشورهای حاشیه خلیج فارس را به بازسازی روابط با تهران ترغیب نموده است؛ چراکه به این درک رسیدهاند که ثبات پایدار در منطقه تنها از طریق همکاری با قدرت اصلی آن یعنی ایران حاصل میشود و تکیه بر ریسمان پوسیده ایالات متحده، ثمری جز بیثباتی و هدررفت منابع ندارد.
در نهایت، تحلیل آتلانتیک نشان میدهد که واشنگتن وارد مرحله «پذیرش واقعیت» شده است؛ جایی که هزینههای اقدام نظامی به قدری بالا تعریف شده که عملاً آن را از روی میز خارج کرده و ابزار تحریم نیز به انتهای کارایی خود رسیده است. جمهوری اسلامی ایران با اتکا به عقلانیت راهبردی، انسجام داخلی و توسعه روزافزون توانمندیهای دفاعی و دیپلماتیک، آینده ژئوپلیتیک منطقه را ترسیم میکند و پیروز نهایی این نبرد ارادهها، ملتی است که با تکیه بر توان خود، اصول عزت، حکمت و مصلحت را در عرصه جهانی به زیباترین شکل ممکن به تصویر کشیده است.
انتهای پیام/