طلسمنویسی را از این زاویه ببینید؛ میان باورهای توهمی و حقیقت گمشده
پیرمردی با شال سبز بر دوش، روی نیمکتی سنگی در ده متری ورودی حرم نشسته. انگشتانش پر از انگشترهای عقیق و یمانی است و تسبیحی را میان انگشتانش میچرخاند.
دخترها صف بستهاند؛ هرکدام نوبت میخواهند تا رمال، بختشان را با چند دانه سنگ و مهره و ورد باز کند. در حالی که تنها چند قدم آنسوتر، یک مکان مقدس برای دعا و راز و نیاز با خداوند وجود دارد، اما آنها ترجیح میدهند به جای توکل، به سنگهای بیجان و جدولهای رمزآلود دل ببندند.
پیرمرد سوالهایی بیربط میپرسد، روی کاغذی کهنه خط میاندازد، اسم مادر و دختر را روی پودر میخوانَد و طلسم را میبندد؛ طلسمی که قرار است زندگی رویاییشان را رقم بزند. اما هیچیک از آنها از خود نمیپرسند که اگر این پیرمرد واقعاً چنین قدرتی دارد، چرا آرزوهای خودش را برآورده نمیکند و با همین بساط کوچک به کارش ادامه میدهد؟
در فضای مجازی اما بازار طلسمنویسی حسابی داغتر است. از ریختن ادرار روی سگ در حال دویدن تا موهای زیربغل خفاش ماده؛ هرچه تخیلپذیرتر باشد، مشتری بیشتری دارد. وقتی با ادمینهای این صفحات صحبت میکنم، به اسم خودم و مادرم و یک بیعانه کلان نیاز دارند؛ بیعانهای که گاهی تا بیست میلیون تومان هم میرسد. برخی از آنها حتی خدمات پس از فروش و ضمانت تا ازدواج و بچهداری و حل همه مشکلات زندگی را هم ارائه میدهند!
یکی از کاربران که بهدلیل کلاهبرداری طلسمنویسی مجبور به شکایت در پلیس فتا شده، ماجرایش را اینگونه تعریف میکند: «پیجشان پر از استوریهای رضایت مشتری بود. حتی یک زن را به من معرفی کردند که تلفنی به من گفت با طلسم آنها به عشقش رسیده. من نمیدانستم همهاش نمایش و دروغ است. حالا نه به عشقم رسیدم و نه پولم را میتوانم پس بگیرم.»
اما کارشناسان معتقدند که بسیاری از این موفقیتها را باید به حساب اثر پلاسیبو یا دارونما گذاشت؛ یعنی وقتی شخص با تمام وجود باور داشته باشد که طلسم کار میکند، این باور به خودی خود باعث کاهش اضطراب، افزایش اعتماد به نفس و تمرکز روی هدف میشود؛ و این همان چیزی است که به رسیدن به هدف کمک میکند، نه خود طلسم. در واقع، این اثر روانی است که فرد را به نتیجه میرساند، نه نیروی ماورایی.
از دیدگاه اسلام نیز طلسمنویسی که با شرک و درخواست از غیر خدا همراه باشد، حرام و ممنوع است. قرآن با صراحت میگوید دلها تنها با یاد خدا آرام میگیرد و بهترین طلسم، توکل و توسل به درگاه الهی و خواندن آیات محافظی مثل آیتالکرسی است. افرادی که به طلسم پناه میبرند معمولاً کسانی هستند که ارتباط عمیقی با خدا ندارند و در نتیجه، به جای تکیه بر نیروی لایزال الهی، به دستهای خالی رمالها چنگ میزنند.
مهمترین طلسم زندگی، باور به خود و تکیه بر قدرت و رحمت خداست. راستی اگر وقتی از حرم بیرون میآیم، میتوانستم دست دخترانی را بگیرم که صف بستهاند و بگویم حقیقت سادهتر از این حرفهاست؛ آرامش واقعی در یاد خداست و اعتماد به نفس را نمیتوان از کاغذ و مهره جادویی گرفت. اما آنها طلسمشان را میگیرند و میروند؛ آنقدر دور که جز سایهای باریک از آنها دیده نمیشود.