آمادگی مغز برای شنیدن پیش از تولد
پژوهش جدید دانشگاه جانز هاپکینز نشان میدهد که مغز نوزادان مدتها پیش از فعال شدن گوشها و شنیدن اولین صداها، خود را برای پردازش شنوایی آماده میکند. این فرآیند که از طریق یک «میانبر عصبی» میان قشر پیشانی و قشر شنوایی انجام میشود، میتواند درک دانشمندان از اختلالات گفتار و زبان مانند اوتیسم و اسکیزوفرنی را متحول کند.
به گزارش ایسنا، پژوهشگران دانشگاه جانز هاپکینز با مطالعه بر روی موشهای تازه متولد شده (که مجرای گوش آنها تا چند هفته پس از تولد بسته است)، موفق به شناسایی مدار عصبی جدیدی شدند که پیش از آغاز شنوایی خارجی، مغز را برای پردازش صدا آماده میکند. این مدار که قشر پیشانی (مسئول تولید صدا) را مستقیماً به قشر شنوایی متصل میکند، با استفاده از فرمانهای حرکتی درونی، سیگنالهایی را ارسال میکند و به مغز اجازه میدهد تا حتی در نبود هیچ گونه محرک صوتی، پردازش شنوایی را «تمرین» کند.
کشفی که درک رشد شنوایی را متحول میکند
پاتریک کانولد، استاد مهندسی زیستپزشکی و نویسنده ارشد این پژوهش، میگوید که این یافتهها نخستین شواهد عملکردی مستقیم از وجود میانبری زیستی را ارائه میدهند که کاملاً مستقل از شنوایی عمل میکند. به گفته او، این منبع جدید فعالیت مغزی میتواند مراحل اولیه رشد پستانداران را شکل دهد و توانایی تفسیر اطلاعات و تشخیص صداهای پیچیده را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهشگران با ثبت فعالیت نورونهای موشهای نوزاد در هنگام تولید صدا، مشاهده کردند که با وجود ناشنوایی موقت این حیوانات، قشر شنوایی آنها الگوهای فعالیتی مشابه موشهای شنوا نشان میدهد که ثابت میکند این سیگنالها از گوش منشأ نمیگیرند.
پیامدهای این کشف برای اختلالات رشد زبان
این کشف میتواند درک دانشمندان از اختلالات رشدی مرتبط با گفتار و زبان، از جمله اوتیسم، اسکیزوفرنی و اختلالات شنوایی مرکزی را بهطور قابلتوجهی بهبود بخشد. به گفته دیدیتی موکرجی، پژوهشگر پسادکتری و از نویسندگان این مطالعه، پیش از آنکه ناحیهای حسی مانند قشر شنوایی هویت نهایی خود را به دست آورد، در دوران رشد ابتدا توسط سیگنالهای حرکتی بیدار میشود و همین موضوع زمینه را برای ایفای نقش حسی آن در آینده فراهم میکند. پژوهشگران معتقدند که در انسان نیز این میانبر عصبی پیش از تولد فعال میشود و توضیح میدهد که چرا نوزادان از همان ابتدای تولد میتوانند گفتار را از سایر صداها تشخیص دهند و صدای مادر خود را بشناسند. گام بعدی پژوهشگران بررسی این موضوع است که این مسیر عصبی تا چه اندازه برای رشد طبیعی شنوایی ضروری است و اگر عملکرد آن مختل شود، چه پیامدهایی به دنبال خواهد داشت.
انتهای پیام/